Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα ξεκίνησε σήμερα την περιοδεία συναντήσεων με τις αλβανικές κοινότητες στην Ευρώπη.
Πρώτος σταθμός αυτού του ταξιδιού ήταν η Αθήνα, όπου τον πρωθυπουργό υποδέχτηκαν χιλιάδες Αλβανοί της διασποράς που ζουν και εργάζονται εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα - συγκεντρωμένοι στο Κλειστό του Γαλατσίου. Η επιλογή του Γαλατσίου ως χώρου ομιλίας έγινε μετά από αλλαγές σχεδίων, με την αστυνομία να λαμβάνει αυξημένα μέτρα ασφαλείας.
Η επίσκεψη Ράμα έρχεται σε μια τεταμένη στιγμή, μετά την υποψηφιότητα και κράτηση του Φρέντη Μπελέρη, δημάρχου Χιμάρας. Η ημερομηνία, μάλιστα, συμπίπτει με την επέτειο σύλληψης του Μπελέρη. Το εθνικιστικό παραλήρημα ήταν δεδομένο, με τον Αλβανό πρωθυπουργό να τονίζει να βάσανα των Αλβανών στην Ελλάδα, να θέτει ξανά το ζήτημα του εμπόλεμου και να παραπονιέται για τη στάση της ελληνικής αριστεράς.Ερχόμεθα εν ειρήνη
Η Αλβανία δεν έχει άλλες απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα εκτός από αλληλοσεβασμό, αμοιβαία φροντίδα για τους συμπατριώτες που ζουν στις δύο χώρες μας, αμοιβαίες σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας και όχι μόνο. Η Αλβανία βλέπει την Ελλάδα ως φυσικό στρατηγικό εταίρο, είτε για τα ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν μεταξύ μας, είτε για τις μεγάλες προκλήσεις αυτής της νέας εποχής, ευκαιρίες, αλλά και απειλές για τα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον δημοκρατικό κόσμο, τις βλέπουμε ως σημαντικούς λόγους για να έρθουμε πιο κοντά, να γνωριστούμε καλύτερα, να μην αποφύγουμε την ανάγκη για περισσότερη επικοινωνία, να βρούμε τις πιο λογικές λύσεις και για τα δύο μέρη. Να προβάλλουμε μαζί στο μέλλον, καλλιεργώντας συνεχώς την εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο και ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ μας σε κάθε βήμα.
Η "Οδύσσεια" των Αλβανών της Ελλάδας και... η "μαύρη σκούπα"
Εσείς αδέρφια και αδελφές ήρθατε σε αυτό το αρχαίο λίκνο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού για να γλιτώσετε από τα ερείπια του κομμουνιστικού καθεστώτος και την κατάρα της ακραίας φτώχειας. Διασχίστε τα βουνά. Κοιμηθήκατε σε πάρκα, σε εκκλησίες, σε παγκάκια στους δρόμους. Βγαίνατε πριν χαράξει να περιμένετε στις πλατείες σαν τα άλογα στο παζάρι των ζωντανών, τους αφέντηδες που σας πήραν για μαύρη δουλειά. Ματώσατε τα χέρια σας και τσακίσατε την πλάτη σας με τις πιο δύσκολες δουλειές! Αντιμετωπίσατε κάθε είδους βάναυσες εκφράσεις της αλαζονείας του πλούσιου γείτονα προς τον φτωχό γείτονα. Κάνατε δυο-τρεις δουλειές τη μέρα που δεν τελείωνε με το να απαλύνετε την πείνα με ένα πιάτο την ημέρα για να βάζετε στην άκρη τα λεφτά από δύο μη φαγωμένα γεύματα!Ζήσατε την ταπείνωση των "μαύρων σκουπών" του τέλους του 20ου αιώνα όταν σας ξερίζωσαν από τα σπίτια σας με τα ρούχα σας τη νύχτα για να σας απελάσουν στην Αλβανία όπως σε μια νέα ταινία από μια πολύ παλιά εποχή της βίαιης εκτόπισης των προγόνων μας από τα σπίτια τους στη βόρεια Ελλάδα. Πολλοί από εσάς αλλάξατε τα ονόματα που σας έδωσαν η μητέρα και ο πατέρας σας για να αποκτήσετε έγγραφα εργασίας και να γράψετε τα παιδιά σας στο σχολείο.
Εσείς οι Αλβανοί της Ελλάδας είδατε παιδιά να πνίγονται στα δάκρυα γιατί ήταν τα καλύτερα στο σχολείο, αλλά δεν τους δόθηκε το δικαίωμα να γίνουν σημαιοφόροι και το λάθος του παιδιού ήταν ότι ήρθε από τη φωλιά των δικέφαλων Αλβανών και δεν γεννήθηκε κάτω από το προστασία του λευκού σταυρού αλλά εδώ είστε. Εσείς, οι Αλβανοί της Ελλάδας, ποτέ δεν παραδοθήκατε και θριαμβεύσατε γιατί είστε το αίμα και η ψυχή ενός έθνους που και τι δεν έχει δει και δεν τράβηξε κάτω από αυτόν τον ουρανό, αλλά καμία δύναμη ή αδικία αυτού του κόσμου δεν μπορούσε να το αναιρέσει από προσώπου γης.
Βήμα-βήμα βγήκατε από το σκοτάδι της επιβίωσης ως στιγματισμένοι κάτοικοι αυτής της χώρας στο φως της ζωής ως ισότιμοι πολίτες αυτής της χώρας, με τις αξίες σας για τη μπέσα, την τετελεσμένη δουλειά, την ορθότητα απέναντι στον ξένο. Καταφέρατε να σταματήσετε να είστε ξένος σε αυτή τη χώρα. Κερδίσατε τη θέση σας στην ελληνική κοινωνία κερδίζοντας τον σεβασμό του εργοδότη σας, την εμπιστοσύνη του διπλανού σας και την αξιοπρέπεια ενός ελεύθερου ανθρώπου σε μια δημοκρατική χώρα. Ήρθατε, παλέψατε, νικήσατε! Και μην το ξεχνάτε ποτέ. Κατά νόμο και έθιμο, η Ελλάδα είναι δική σας σήμερα όσο και των ίδιων των Ελλήνων. Μαζί με τους Έλληνες, εσείς οι Αλβανοί είστε οι Ευρωπαίοι της Ελλάδας. Σήμερα έχετε εδώ τα σπίτια, τα μαγαζιά, τις επιχειρήσεις, τα καλά μορφωμένα παιδιά στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, έχετε τον φιλικό σας κύκλο όπου ο Έλληνας και ο Αλβανός δεν διακρίνονται πια, οι συνεισφορές σας στην ελληνική οικονομία με τίμια δουλειά και με φόρους που πληρώνετε στο ελληνικό κράτος. Εν τω μεταξύ, επιστρέφετε όλο και πιο συχνά στα σπίτια σας στην Αλβανία όπου έχετε στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια, με την πολύτιμη οικονομική σας βοήθεια, τους ηλικιωμένους γονείς, τα αδέρφια, τις αδερφές, τους ανιψιούς και τα ανίψια σας, και όπου έχετε επίσης αρχίσει να επενδύετε, ειδικά σε χωριά, με τις οικονομίες σας. Το γνωρίζω και θέλω να σας το πω. Δεν εξαλείφονται όλες οι διαφορές για πάντα για όλους, ξέρω ότι τα πράγματα δεν πάνε πάντα σωστά για όλους. Ξέρω ότι τα φαντάσματα της προκατάληψης και οι σκιές της περιφρόνησης εμφανίζονται περιστασιακά σε κάποιον μέσω κάποιου στόματος ή κάποιου χεριού του παρελθόντος στο ανοιχτό μονοπάτι σας με τη μεγάλη δύναμη του παραδείγματος, αλλά ξέρω επίσης ότι η εποχή σας, η εποχή των Αλβανών της Ελλάδας δεν γυρίζει ποτέ πίσω.
Όχι μόνο η ελληνική κοινωνία, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας, χάρη στην ευαισθησία των απλών ανθρώπων αυτού του έθνους που είναι σαν δύο σταγόνες νερό με το δικό μας, έγινε στήριγμα από την αρχή της ηρωικής οδύσσειάς σας στην αναζήτηση του νησιού για μια ζωή στην Ελλάδα, αλλά και στην ελληνική πολιτική. Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων αυτής της χώρας σήμερα έχουν πλήρη επίγνωση ότι η Ελλάδα σας χρειάζεται όσο εσείς χρειάζεστε την Ελλάδα.
Το εμπόλεμο με την Ελλάδα
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η ερμητική απομόνωση της Αλβανίας στον ένατο κύκλο της κομμουνιστικής κόλασης, μοίρασε την Ευρώπη στα δύο και ανέβαλε για τα τέλη του 20ου αιώνα τη δυνατότητα επαναφοράς αυτού του οράματος του εθνοπατέρα μας (Ισμαήλ Κεμάλ) στο τραπέζι των σχέσεων που δημιουργήθηκαν εξ ολοκλήρου μεταξύ δύο χωρών μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Πάει κι ο 20ός αιώνας, έρχονται τα μέσα της τρίτης δεκαετίας του 21ου, και αντί η Αλβανία και η Ελλάδα να είναι σήμερα αντίβαρο θριάμβου της (βαλκανικής) γειτονιάς, που θα είχε μετατραπεί σε στρατηγικό, γεωπολιτικό αγαθό στο πανόραμα των Βαλκανίων και ελκυστικό παράδειγμα για όλους τους άλλους γείτονες να το ακολουθήσουν για την ειρήνη που παράγει ευημερία, ασφάλεια, μέλλον στο τραπέζι των διακρατικών μας σχέσεων, ο νόμος του πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας εξακολουθεί να ισχύει. Αυτός ο νόμος της 10ης Νοεμβρίου 1940 καθορίζει τι γίνεται με τις περιουσίες και τους πολίτες χωρών σε εμπόλεμη κατάσταση και την ίδια μέρα, με βασιλικό διάταγμα νομοθετήθηκε η κατάσταση πολέμου με την Ιταλία και την Αλβανία. Το 1947 η Ελλάδα επικύρωσε τη συνθήκη ειρήνης με την Ιταλία και έληξε η εμπόλεμη κατάσταση. Ενώ με την Αλβανία το διάταγμα της εμπόλεμης κατάστασης και συνεπώς οι συνέπειες του νόμου του πολέμου, παραμένουν σε ισχύ σήμερα όλη μέρα, παρόλο που το 1998 και οι δύο χώρες έχουν εγκρίνει τη συνθήκη φιλίας. Πώς είναι δυνατόν μεταξύ δύο χωρών που έχουν υπογράψει συνθήκη φιλίας, που είναι μαζί στο ΝΑΤΟ για 15 χρόνια, η κατάσταση πολέμου να μην έχει ακόμη καταργηθεί μαζί με τις συνέπειες ενός νόμου πολέμου πριν από 84 χρόνια;Αυτά τα χρόνια, η κυβέρνησή μου και εγώ προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε, να αφαιρέσουμε αυτόν τον παραλογισμό από το τραπέζι των σχέσεών μας, όπως προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε όσο το δυνατόν πιο δίκαια μέσω του διαλόγου, με κατανόηση όλα τα εναπομείναντα ζητήματα μεταξύ των δύο των χωρών μας, γιατί έχω την ακλόνητη πεποίθηση ότι εάν υπάρχει καλή θέληση και αμοιβαία αποφασιστικότητα, όλες οι κληρονομικές διαφορές μπορούν να επιλυθούν χωρίς να περιμένουμε να περάσουν άλλα 84 χρόνια.
Τα παράπονα για την ελληνική "αδελφή" αριστερά
Η αλήθεια είναι, φίλοι μου, ότι στον σημερινό πρωθυπουργό της Ελλάδας βρήκα τον πιο ανοιχτό συνομιλητή αυτών των 10 χρόνων, εν τω μεταξύ αποκλείεται να μην σας πω, ότι την προσέγγιση και τις απόψεις της αδελφής μας αριστεράς της ελληνικής αντιπολίτευσης ήταν πολύ δύσκολο να τις καταλάβω, παρά μόνο ως εσωτερικό πολιτικό πόλεμο, αλλά δεν είναι καν δουλειά μου να τους δίνω συμβουλές, παρόλο που είμαστε στην πραγματικότητα σε μια ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια και μπορούμε να δίνουμε συμβουλές ο ένας στον άλλον, ούτε έχω το δικαίωμα να ανακατεύομαι στις υποθέσεις τους, ακόμη περισσότερο όταν στην Αλβανία έχουμε και μια αντιπολίτευση που κάνει ακριβώς το ίδιο, κάθε φορά που ασχολείται με τα εξωτερικά θέματα της Αλβανίας, απευθυνόμενη ανεπιτυχώς στις πηγές του εκλογικού εθνικισμού, αλλά απλά, θέλω να τους πω σήμερα με πολύ φιλικό τρόπο, μιας και είμαι και εγώ εδώ στην Αθήνα και μάλλον ακούνε, ότι όταν σκοπεύουν να αναφέρουν την Αλβανία και να σχολιάσουν τις θέσεις της σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Αλβανίας, σίγουρα θα τους βοηθούσε στη διαμόρφωση της γνώμης τους η όσο το δυνατόν πιο σωστή και άμεση επικοινωνία μεταξύ των ίδιων και των αδελφών τους στα Τίρανα. Από την άλλη, είναι εξίσου αλήθεια ότι παρόλο που ο συνομιλητής μου σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ο πιο ανοιχτός και ο πιο ενδιαφέρων να κλείσει το κεφάλαιο των εκκρεμοτήτων, η δουλειά για την επίλυσή τους έχει προχωρήσει αργά και κατά καιρούς έχει σταματήσει.Τέλος, με τη σημερινή κυβέρνηση, η οποία προηγουμένως δεν υπήρχε θέμα, καταφέραμε να ανοίξουμε διαπραγματεύσεις σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων για τη συνταξιοδοτική συμφωνία με την Ελλάδα. Είναι μια συμφωνία για την οποία μέχρι χθες δεν βλέπαμε φως στην άκρη του τούνελ, ενώ πιστεύουμε ότι μετά την εφαρμογή της συμφωνίας για τις συντάξεις με την Ιταλία έχουμε και πολύ θετική αναφορά γιατί στην πραγματικότητα αυτή με την Ιταλία και αυτή με την Ελλάδα είναι και οι δύο πιο σύνθετες συμφωνίες λόγω του βάρους του αλβανικού παράγοντα και στις δύο χώρες.