Της Μελίνας Κονταξή
Ιστορικός - Δρ Βαλκανικού Πολιτισμού
Της Μελίνας Κονταξή
Ιστορικός - Δρ Βαλκανικού Πολιτισμού
«Τόσο η ιστορία όσο και το παρόν μαρτυρούν ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει καμία βάση για να προβληθεί η Χιμάρα ως μειονοτική περιοχή», ανέφερε μεταξύ άλλων στην απάντηση του το αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών στην διαμαρτυρία της Αθήνας για τα γεγονότα βίας και τρομοκρατίας που έλαβαν χώρα στις 30 Ιουνίου 2016 κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χιμάρας.
Έξω από το χωριό Τζάρα, στα νότια των Αγίων Σαράντα έχει ανεγερθεί ένα μνημειακό συγκρότημα που περιλαμβάνει τζαμί, επίγραμμα, μνημείο κ.ά. Είναι αφιερωμένο στην αποκαλούμενη «γενοκτονία των Τσάμηδων από τους Έλληνες το 1944». Κάθε χρόνο στα τέλη Ιουνίου πραγματοποιούνται εδώ τελετές και πορεία με πλήθος κόσμου, σημαίες και πανό που κατευθύνεται προς τον μεθοριακό σταθμό Μαυρομάτι, στην ελληνική μεθόριο.
Με πρωτοβουλία του Παραρτήματος Ομόνοιας Χιμάρας, τιμήθηκαν σήμερα οι πρωτεργάτες της μαζικής αντίδρασης της Χιμαριώτικης Κοινότητας κατά της κομμουνιστικής δικτατορίας το 1945.
Επτά δημοψηφίσματα έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, με τις έξι περιπτώσεις το ερώτημα να σχετίζεται με το πολίτευμα (βασιλευόμενη ή αβασίλευτη δημοκρατία) και η μία με την έγκριση Συντάγματος.
Ο χώρος της Χιμάρας είναι τόπος εγκατάστασης των Χαόνων, μιας πελασγικής φυλής που κατοίκησε σ’ όλη την Παραδριατική Ήπειρο απ’ τον Κάλαμο ως τον Αυλώνα, δίδοντας το όνομά της στην περιοχή (Χαονία). Σήμερα περιοχή Χιμάρας θεωρείται η Β.Δ. του Δελβίνου (με όριο τον ποταμό Καλεσιώτη) και Ν. του Αυλώνος (με όριο τα Ακροκεραύνια όρη) περιοχή και ειδικότερα επτά χωριών πού κράτησαν αδιάσπαστη την συνείδηση της ιστορικής ελληνικής συνέχειας: Χιμάρα, Δρυμάδες, Παλάσα (τα οποία παραμένουν ελληνόφωνα), Βούνο, Πήλιουρι, Κηπαρό και Κούδεσι.
Στο κάστρο της Χιμάρας, πάνω από το σχολείο, υπάρχει το ερείπιο ενός παλαιού κτηρίου.
Η τραγωδία των εγκλωβισμένων Ηπειρωτών αναδεικνύεται στο δραματικό ψήφισμα που οι κάτοικοι της Κορυτσάς επέδωσαν στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων στο Λονδίνο το 1913 και το οποίο τελικά οδήγησε στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας (1914), την πρώτη διεθνή αναγνώριση της ελληνικότητας της Βορείου Ηπείρου. Αντίγραφο του ψηφίσματος στα αγγλικά ανακαλύφθηκε πρόσφατα στις συλλογές του Ινστιτούτου Χούβερ από τον γράφοντα.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, επειδή φρονεί ότι ο Μακεδονικός Αγώνας συνιστά σωστικό σταθμό Ορθοδοξίας και Ελληνισμού απεφάσισε πρέπουσα υπόμνησή του με την συμπλήρωση Εκατονταετίας, 1904-2004, από την έναρξη της ένοπλης αντιστάσεως στη Μακεδονία. Διότι οποιαδήποτε αποδυνάμωση της πρώτης θα δεχόταν αναπόδραστα και ο δεύτερος αντίστοιχη.
Η ιστορία της Βορείου Ηπείρου για εμάς είναι ταυτόσημη με την ιστορία της υπόλοιπης Ηπείρου. Πρόκειται για μια περιοχή τόσο κοντά σ' εμάς αλλά και τόσο άγνωστη για εμάς. Θα επιχειρήσουμε μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία αυτής της περιοχής κατά τη διάρκεια της αρχαιότητας και ειδικότερα θα εστιάσουμε στον αρχαιολογικό χώρο του Βουθρωτού που αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Ποτέ και πουθενά δίχως το ντουφέκι του ο καπετάν Μπουάς.
Σε αναμνηστική φωτογραφία με τους συναγωνιστές του στην μάχη για την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Δίπλα απ' την σημαία το σύνθημα που υπηρέτησε μέχρι και τον θάνατό του «ΕΝΩΣΙΣ Η ΘΑΝΑΤΟΣ»
Αποτελεί πρόκληση, πέρα από κάθε προηγούμενο, η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Τιράνων, που υιοθέτησε αίτημα των Αλβανοτσάμηδων και μετονόμασε την ...πλατεία «AliDemi» σε «Sheshi Çamëria» (Πλατεία Τσαμουριάς). Πρόκειται για ακραία εθνικιστική πράξη, που δεν έχει κανένα ιστορικό έρεισμα... Φτάνουν πια οι αδίστακτες προκλήσεις των Αλβανοτσάμηδων, που έχουν κάνει εγκλήματα στη Θεσπρωτία... Απλοί Θεσπρωτοί εξοργίστηκαν από αυτή την πράξη και απαντούν στους Αλβανοτσάμηδες ότι "η ιστορία μιλά, οι τάφοι φωνάζουν, τα κόκαλα των δολοφονημένων Ελλήνων αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Θεσπρωτίας". Αρχικά οι δημοτικοί σύμβουλοι του τσάμικου κόμματος "PDIU" είχαν προτείνει την μετονομασία της πλατείας «Avni Rustemi» σε πλατεία «Τσαμουριάς», όμως, η πρόταση αυτή δεν πέρασε και πρότειναν την μετονομασία της πλατείας «Ali Demi» σε «Sheshi Çamëria» (Πλατεία Τσαμουριάς). Ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο Τιράνων προχώρησε σε έγκριση της πρότασης, στα πλαίσια της 100ης επετείου της Ανεξαρτησίας της Αλβανίας. Η ομιλία του επικεφαλής των συμβούλων του "PDI", στο δημοτικό συμβούλιο Τιράνων, Tahir Muhedini, ήταν εξοργιστική από κάθε άποψη: Έτσι το όνομα της πλατείας θα συνοδεύεται από το όνομα της "Τσαμουριάς", για να τιμήσει αυτούς τους έξι χιλιάδες νεκρούς, οι οποίοι δεν κατάφεραν να επιζήσουν από το μακρύ δρόμο που αναγκάστηκαν να πάρουν χάρη στην ελληνική γενοκτονία. Επίσης, η πλατεία αυτή θα εκπροσωπήσει τους 300.000 τσάμηδες που βρίσκονται στην Αλβανία».